قدم های کوچیک کوچیک
بالاخره مشکل نرم افزاری کامپیوترمو حل کردمو وتونستم دوباره اتوکدو رو لپ تاپ نصب کنم.می خوام همه نقشه هامو سه بعدی کنم.ایشالا..
یعنی باید تا شنبه حداقل نصف این کارهارو بکنم.چون بااستاد قرارشو گذاشتم.
بعد حادثه برای موس ام دیروز کلی راه رفتم که تویه جای به نسبت ارزون تر خرید کنم.رسیدم :یکیش 40.000ویکی 35.000اونم چه موسی مال عهد قلقلک میرزا.یه کم باخودم فکرکردم وگفتم نه نمی شه که هرکدوم اندازه یه لنگه کفشن.حتما به ریال نوشتن.
ولی بازم نمی شد آخه من چندسال پیش موس خریده بودم 5تومن.بالاخره دیدم نه واقعا به تومن بوده.انقدرررر تومغازه گشتم یه 25تومنیشو پیداکردم.
فراسو .ایرانی .می گن بهترم هست.
وای وای چه گرونیه.تازه می خواستم لپ تاپ جونو عوض کنم.
این ماه بیمه ماشینم وهمین طور اکانت اینترنتم هم تموم می شه.تاهمین پارسال ازاینترنت دایل آپ استفاده میکردم.هرچیم دیگران بهم می گفتن ونصیحتم می کردن وحتی مسخرم می کردن عین خیالم نبود. ولی یک روز پاییزی دریک اقدام ناگهانی ودقیقا درعرض یک ساعت اینترنتمو عوض کردم.وایمکس بابالاترین سرعت.ساعت 10سفارش دادم و11برام آوردن.
همش فکرمی کنم اینترنت دائم اعتیادآوره وآدم تو خونه کارمفیدی باهاش نمی کنه ولی مدام سرگرمشه.
ولی نداشتنشم جوردیگری شاید دردسرباشه.
تووقت سفرکه اینترنتم سرعت نداره دقیقا انگاریه سوهان برداشتم ودارم روی روحم می کشم.
فکرمشغول چیزای مختلفه.
این وبلاگو دوست دارم دوست خوب افغانی ما