نفس عمیق
یه مطلب طولانی وغمگین نوشتم ولی بعدیه ربع ساعت پاکش کردم.وامیدوارم کسی نخونده باشدش.
چون وقتی که خوب فکرکردم دیدم اززندگیم راضیم.شاید گاهی کمترگاهی بیشتر..ولی درکل ناراضی نیستم خداروشکر.
ودربقیه مواردهم مردم، جزدلداری نمی تونن کاری کنن که بازاون درددلارو هم می ذاریم واسه روز مباداتر
به زودی تولدم می شه داشتم فکرمی کردم چی می شد که امسال همه دقیقا چیزایی روبخرن که من خیلی دوست دارم وخودم نتونستم بخرم؟
ولی بعدش دیدم نمی شه آخه خیلی چیزاتودل منه واطرافیان اصلا خبری ازش ندارن.تازه پولیم که واسه کادو کنارمی ذارن معمولا پول زیادی نیست.
ولی کاش چیزی نخرن که بیشترآدمو مصیبت زده کنه .مثلا لباس خوابی که دوسایزازخودت بزرگ تره.(اونم وقتی می دونه من اصلا لباس خواب نمی پوشم)یاکتابی که به نظرمی یاد طرف واسه خودش خریده بوده وبعدازخوندنش پشیمون شده وآورده واسه تو .
می خواستم یه لیست ازنیازهام تهیه کنم وبعدببینم کی شبیه ترینشو می خره.
خودمم میخوام واسه خودم طلا بخرم.دوسال بودکه به خاطرگرونی طلا ،طلای بی کارمزد یا کم اجرت می خریدم ولی امسال چون طلا ارزون شده می خوام یه طلای خاص واسه خودم بخرم
البته اگه حقوقامونو به موقع بدن.وگرنه بعدتولدباید کادو بگیرم.
امروز باخواهرم آشتی کردیم.۱۰روزی می شدکه باهم قهرکرده بودیم.هم قهر سخت بودهم آشتی کردن ولی به هرحال گذشت.
داشتم فکرمی کردم ازتولد پارسال تا امسال چه چیزایی به دست آوردم؟دیدم خیلی چیزاست.ازنظرمالی زیادنتونستم چون تورم بیدادمی کردوحتی فقیرترم شدم ولی ازنظر تجربه های زندگی خیلی چیزا.
تودنیای مجازی هم با یه دوست خوب صمیمی ترشدم .
حوادث شرکت ولی همچنان ادامه داره جالب اینکه بااینکه همه نگرانن .من اصلا ککم هم نمی گزه.انگارنه انگار.گفتن حقوقا رو هم با۱۵روز تاخیرپرداخت کنید.اون فقط یه ریزه ناراحتم کردوگرنه حتی تعدیل واخراج که همه رو ازنگرانی داره می کشه وتازه خیلی مهم تره اصلا واسم مهم نبوده.شاید واسه اینکه خودم داشتم می رفتم.
کتاب برنده تنهاست پائولو کوئیلو رودانلود کردم.امیدوارم خوب باشه.هنوز شروعش نکردم.
خوش به حال مدیرعامل شرکت دایتی، خوش به حال مدیرعامل شرکت آیس پک.می گن اولی وقتی کارشو شروع کرد یه دختر۱۷ساله بودکه باارثیش این شرکتو زد.کاشکی منم یه دختر۱۷ساله بودم.نه کاش بستنی بودم .
نه کاش منم یه تولید کننده موفق ومنصف بودم.