آخخخخخ
نظر به اینکه ازقافله ی دوستان دانشجو واستاد که ازفشردگی کلاسهاشون می نالن عقب نمونیم برنامه کلاسی خود رااعلام می نماییموحریف می طلبیم:
:شنبه،یکشنبه،دوشنبه،سه شنبه وپنج شنبه.:))))))
برای هرجلسه هم باید کارعملی ببرم.
هراستادی یه توقعی داره .-که البته من به همشون حق می دم.
خوب مسلمه که من اونقدرتوان بدنی ندارم که هم صبح تا بعد ظهر سرکارباشم وهم عصرتا شب سرکلاسها.
پس این کارومی کنم :هفته اول سریکی ازکلاسهای شنبه ودوشنبم نمی رم(یه درسه).هفته دوم یه روزو ازسرکارم مرخصی می گیرم واینطوری یه کم استراحت می کنم.هفته سوم سریکی ازکلاسای یکشنبه وسه شنبم نمی رم(اینم یه درسه)وبدین سان سعی می کنیم زنده بمانیم.
ازسریه کلاس که برمی گردم خونه بدو بدو تخته شاسی رو برمی دارم تمرینای کلاس بعدیمو می کشم.یه شب نزدیک ده به مادرم گفتم که خستم ومی رم که بخوابم .واقعا هم قصدم همین بود.
ساعت 10خوابیدم.
ساعت ده وربع وسط تخت نشسته بودم وتمرین می کشیدم.
ساعت 10ونیم خوابیدم.
ساعت 11تمرین می کشیدم...
مادرم واقعا ازاین رفتارها نگران شده بوددوستانننن ..به غرعاننن.
تازه هروقت که میخوابیدم واقعا می خواستم بخوابم وبلند نشم یعنی برقو خاموش می کردم.پتورو رو خودم می کشیدم ولی بازعذاب وجدان لعنتی ولم نمی کرد.لعنتی ماروول کن برو یکی دیگه روبگیر..
آخه یه استادخانومم داریم..چه استادی..چه کیفیتی..حقیقتاخوب وعالی.
ولی خوب یه بدی داره (یعنی چون برای من سنگینه)هی تمرین می ده .مثلا 10تا .
بعد اگه تمرینارو کامل نکنی ونبری ..چشاش یهو انقدرناراحت می شه..واقعا می گمااا .من طاقت دیدن اون غم ته چشم استادو ندارم..
ولی دیگه توانشم ندارم..یه تقویم به دیوارمحل کارم زدمو مثل این زندانیا جلسات رفته کلاسارو خط می زنم وجلسات باقیمونده رو می شمرم.
هی به خودم دلداری می دم که زیادش رفته وکمش مونده.ولی تا اواسط خردادمونده...تازه پروژه هاشم مونده.
ولی اگه ایشالا همه این درسا باخوبی وخوشی تموم شه .تقریبا درس منم تموم می شه ومی مونه پروژه وخورده ریزه کاریا
یعنی اون روزارومی بینم؟آِآآآیاااااا؟
نکنه باز بین من و یکی ازاستادا درگیری پیش بیاد..ودرسمو نیمه کاره رها کنم.آخه من تصمیم دارم این دفعه اگه استادی بهم توهین کرد.یهو درسمو ول کنم وبرم.فکرکنم قبلنم اینو نوشتم.به این نتیجه رسیدم که حفظ غرورم خیلی مهم تره.
ولی امیدوارم دیگه برخوردی پیش نیاد.
بعدا نوشت:اگرمی خواهیدبه خاطرنگرفتن کادو درروز زن دچار افسردگی نشوید،این ذکر راهفت باربگویید:من گل همیشه بهارم،ازکاکتوس انتظاری ندارم..!!